(αρχική δημοσίευση 1/4/2025)
Πάμε στα βασικά:
- [1] Η πατριαρχία είναι σύστημα καταπίεσης. Τι σημαίνει αυτό; Ακόμη κι αν αφαιρέσεις κάθε άτομο με πατριαρχικές απόψεις από ένα κοινωνικό, θεσμικό κλ σώμα, η πατριαρχία θα αναδυθεί και πάλι (αν δεν την κατανοήσεις ως σύστημα και δεν την ανατρέψεις) επειδή είναι γραμμένη στο λογιστικό, στα θεμέλια, στη γλώσσα και παντού.
- Η πατριαρχία το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει για να υπάρξει (μας τα λέει η bell hooks) είναι να σκοτώσει τον συναισθηματικό κόσμο των αγοριών (ώστε να ενταχθούν πιο ενεργά στην έμφυλη καταπίεση - τη δική τους /και/ των άλλων).
“Μην κλαις”. “Σαν αδερφή κάνεις”. “Μη χορεύεις”. “Αυτά τα ρούχα/παιχνίδια/ενδιαφέροντα είναι για εσένα - τα άλλα είναι για την αδερφή σου / για τις /αδερφές/.” Έτσι έχουμε μικρότερο προσδόκιμο ζωής στους άντρες γενικά, και πολύ υψηλότερα ποσοστά αυτοκτονίας, επειδή πρέπει να συμπεριφέρονται “αντρίκια” και να είναι “παλικάρια”, να καταπίνουν τα συναισθήματά τους, να τους στερείται η μη-σεξουαλική οικειότητα, να γίνεται η σεξουαλικότητα ένα δικό τους ταμπού με το ένα και μοναδικό επιτρεπτό αντικείμενο επιθυμίας (τις γυναίκες - και με συγκεκριμένους τρόπους) με τις τελευταίες εκ νέου να οριοθετούνται σε ένα δίπολο Πόρνη/Παρθένα (Virgin or Whore).
- H έμφυλη/πατριαρχική βία επηρεάζει όλο το κοινωνικό σύνολο και όλα τα άτομα, απλά με άλλη συχνότητα, άλλους φαινότυπους και άλλες εντάσεις (πολύ συχνότερα και με πολύ πιο φανερά βίαιους τρόπους επηρεάζει τις γυναίκες, τα κορίτσια και τα φυλοδιαφορετικά άτομα). Είναι μία μορφή βίας που με τους αγώνες του Γυναικείου Κινήματος και του φεμινισμού μάθαμε να την ορίσουμε για τα δικά μας σώματα και να αντισταθούμε.
Το ίδιο έκανε και το ΛΟΑΤΚΙ κίνημα για το πώς εκφράζεται αυτή η βία στα δικά μας σώματα. (Με τη δική μας μοναδική γνώση δεδομένου πως τα πράγματα, οι σχέσεις κτλ είναι πολύ περισσότερο περίπλοκες από Γυναίκες Vs Αντρες.)
[Πολύ συχνά, είναι ο φεμινισμός και η κατανόησή του μισογυνισμού που ενημερώνει την αντίληψή μας μέσα στη ΛΟΑΤΚΙ εμπειρία (βλ. είναι πολύ πιο ντροπιαστικό να είσαι γκέι άντρας με θηλυκή συμπεριφορά ή/και παθητική σεξουαλικότητα γιατί έτσι είσαι “σα γυναίκα” ενώ ήταν περισσότερο αποδεκτό να είσαι ενεργητικά σεξουαλικός με άλλους άντρες.)]
Το ίδιο καλείται να κάνει ένα αληθινό και όχι κατ'ευφημισμό κίνημα για τα δικαιώματα των αντρών. Να δημιουργήσει χώρους και συζητήσεις όπου μπορούν οι ίδιοι οι άντρες να ενδυναμωθούν ως προς ό,τι τους έχει κλέψει αυτό το σύστημα και να αποδυναμώσουν ό,τι καταπιέζει άλλα άτομα.
Καίριο φεμινιστικό ζήτημα δεν είναι αν γυναίκες που δεν έχουν σχέση με το τρανς ζήτημα εκφράζουν την τρανσφοβία της ευρύτερης κοινωνίας (ούτε αν ΛΟΑΤΚΙ άτομα εκφράζουν τον μισογυνισμό της ευρύτερης κοινωνίας), αλλά αν θα βρει αυτή η μορφή εργαλειοποίησης και διάσπασης των κινημάτων συλλογική έκφραση στην Ελλάδα. Δηλαδή αν το Μωβ αποτύχει να κινήσει διεργασίες με αποτέλεσμα ένα μικρό κομμάτι των ενεργών μελών επιβάλλουν αυτό το μη-ζήτημα ως γραμμή μίας συλλογικότητας με αξιόπιστο έργο για χρόνια, δίνοντας έτσι νομιμοποίηση σε ρητορικές της ακροδεξιάς (τις οποίες φυσικά δεν διακρίνουν ως τέτοιες). Μέχρι στιγμής έχουμε μόνο μεμονωμένα περιστατικά (κάτι θλιβερά blogs και άτομα που γράφουν με ψευδώνυμα που εκφράζουν αυτές τις απόψεις).
Και σίγουρα δεν αφορά ολόκληρη την κοινωνία μια τέτοια ενδο-κινηματική συζήτηση.
Ας πιάσουμε τώρα, για παράδειγμα, ένα ζήτημα που αφορά όλη την κοινωνία:
- η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία στην Ελλάδα
+
- το άβατο του Ιερού Όρους
Εδώ έχουμε έθνος και επίσημη θρησκεία, σε ένα κράτος που δεν είναι ουμανιστικό και κοσμικό, όπου δεν υπάρχει “διαχωρισμός εκκλησίας και κράτους” να τραβάνε “σύνορα” και “κόκκινες γραμμές” στην ανθρώπινη ύπαρξη.
[To “my body, my rights” πάει περίπατο:]
Αν γεννηθείς "άρρεν", αν γίνεις άντρας (ή για να γίνεις άντρας) πρέπει να πας στο στρατό και να είσαι “παλικάρι” με άλλα “παλικάρια” ενώ θα σας ταΐσουμε εθνικισμό και πατριαρχία. Χάνεις την αυτονομία του σώματός σου και γίνεσαι κάτι λιγότερο από “άνθρωπος”. Γεννήθηκες με εξωτερικά γεννητικά όργανα (πέος) σημαίνει ότι θα δώσεις αυτούς τους μήνες στην πατρίδα σου, θες δεν θες. Και θα σε ετοιμάσει η μαμά-πατρίδα για όσα χρόνια θα δώσεις και στον καπιταλισμό. Εξόρυξη αξίας, χρόνου (στη ζωή μας που δεν είναι για πάντα) και καταπάτηση της αυτονομίας σου. Το σώμα σου δεν σου ανήκει.
Αλλά…, αν είσαι άντρας, είσαι και ιερός (ή, τουλάχιστον “όχι αρκετά μιασματικός και ανίερος όσο οι γυναίκες που καλές είναι να έρχονται στην εκκλησία αλλά όχι και να γίνουν ιερείς / θεολόγοι / να συμμετάσχουν στη μορφή της ηθικής φιλοσοφίας που είναι η πίστη/ θρησκεία κτλ).
Η πατριαρχία ψεύδεται όταν λέει στους άντρες πως είναι οι αγαπημένοι της. Πώς όλα όσα θα κληθείς να κάνεις για να συμμορφωθείς κι εσύ και οι γύρω σου στο σύστημα έχουν μια κάποια αξία - θα σε φέρουν πάνω από όλους τους άλλους. Η πατριαρχία είναι μηχανισμός εξόρυξης χρόνου, ζωής. Είσαι άντρας; Δείξτο μας - πόσα αντέχεις;
Γεννήθηκες με εσωτερικά γεννητικά όργανα; Είσαι γυναίκα και είσαι καταδικασμένη στατιστικά (1 στις 3) να σε βιάσουν, να είσαι απλήρωτη φροντίστρια όλη σου τη ζωή (μαγείρισσα, καθαρίστρια, νοσοκόμα κτλ), να σε πληρώνουν λίγοτερο στην εργασία (βλ. το τυράκι που πρέπει να δώσει η πατριαρχία στους άντρες) κτλ.
Αν είσαι γυναίκα, είναι πιο γνωστά τα ζητήματα - τουλάχιστον μεταξύ μας και με τους δικούς μας κόπους για το πώς "Το σώμα σου δεν σου ανήκει”.
Τα τρανς άτομα είναι η απόλυτη υλική, πραγματική εκπλήρωση του “Το σώμα μου ΜΟΥ ΑΝΗΚΕΙ” έξω από τα στεγανά που προσπαθούν να ορίσουν γραμμικές σχέσεις, έναν ντετερμινισμό για τη ζωή μας βάσει του αν όταν γεννηθήκαμε τα γεννητικά μας όργανα είναι εσωτερικά ή εξωτερικά.
“Θα είμαι και θα κάνω Ό,ΤΙ θέλω να είμαι!
MY BODY MY RIGHTS!”
Με έναν τρόπο, όλες οι φεμινίστριες/φεμινιστές/φεμινιστά είναι τουλάχιστον εν μέρει “τρανς”: ασκούν δηλαδή μια μικρότερη ή μεγαλύτερη ανυπακοή στη ρυθμιστική συνθήκη του φύλου και τι αυτό σημαίνει για το πώς πρέπει να ζήσεις τη ζωή σου.
Και με έναν άλλο τρόπο, κάθε τρανς άτομο είναι ζωντανό κομμάτι του φεμινισμού αφού βιώνει έναν συνδυασμό της πατριαρχικής βίας όπως αυτή ασκείται ΚΑΙ σε άντρες ΚΑΙ σε γυναίκες.
Σημαντική επίσης είναι η ματιά των INTERSEX ατόμων - η απόλυτη απόδειξη πως το φύλο ως δυαδικό δεν είναι μια φυσική κατάσταση. Όπως και ότι για αιώνες τα κράτη χειρουργούν αυτά τα μωρά (χωρίς συναίνεση - καλή ώρα όπως τα βαφτίζουν για να να κάνω και ένα call back) για να τα “συμμορφώσουν” με το αφήγημα του δυαδικού φύλου και χωρίς κανέναν απολύτως ιατρικό λόγο.
(Μια ποικιλομορφία που συναντάμε σε όλα τα μη-ανθρώπινα ζώα και στη φύση.)
Ίσως αν το πούμε με αυτά τα λόγια εκτίθεται το επίπεδο της γελοιότητας. Για να μην πω πως όλοι οι άνθρωποι είμαστε φυσικοί σύμμαχοι ενάντια στην πατριαρχία (που το πιστεύω), θα πω απλά πως ΛΟΑΤΚΙ άτομα, γυναίκες, φεμινίστριες/ές/ά είμαστε σίγουρα. Ποιον συμφέρει η διάσπαση;
Να πω ακόμη πως το φύλο/η σεξουαλικότητα είναι ΔΥΟ μόνο από τα πολλά φίλτρα με τα οποία βιώνουμε και εξετάζουμε την πολιτική, την καταπίεση και την αντίστασή μας. Όσο τα φέρνεις σε συνομιλία με άλλες διαστάσεις της Εξουσίας (μισαναπηρισμό, ρατσισμός κτλ), συναντάς τα ίδια ακριβώς ατοπήματα, τις ίδιες άγνοιες και παραλείψεις, τις ίδιες εργαλειοποιήσεις.
ΥΓ1:
“Για να ζήσω τη ζωή μου με ισότητα και αξιοπρέπεια, έχω το δικαίωμα να ορίζω το φύλο μου και τι το φύλο μου σημαίνει για τη ζωή μου”
- Ολες οι φεμινίστριες
- Όλα τα τρανς άτομα
ΥΓ2:
Επίσης, όσο οι (βλαμμένες σε αυτό το θέμα) μονοθεματικές φεμινίστριες ζητάνε αύξηση ποινών (εκεί η αποτυχία της σύνδεσης με τα δικαιώματα των κρατουμένων και τα αιτήματα αναμόρφωσης της δικαιοσύνης κτλ) και αυστηροποίηση των νόμων αντί να επικεντρώνονται στη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, και το mainstreaming της αυτοδιάθεσης, αυτονομίας, ισονομίας, αληθινής δημοκρατίας κτλ, προωθείται και πάλι – αθελά τους – το ΒΙΑΙΟ δίπολο Άνδρες/Γυναίκες και δεν πάμε πουθενά.
Πολλά τα ράμματα για πολλές γωνιές (δεν λέω γ**νες γιατί δεν θέλω ούτε να τις αναφέρω)!
No comments:
Post a Comment